HAYAT

Gündelik yaşamın hızından artık pek çok değer ve kavram klasikleşmiş, sembolik hale gelmeye başladı..  Bayağıdır da böyle farkındasınız!

Kültür erozyonuna uğrayan toplum ve ''öylesine hedefsiz yaşayan'' bir gençlik ile karşı karşıyayız. Önümüzde bir bayram. Adı artık tatil ve dinlence ile özdeşleşmiş bir bayram...

Öte yanda ise kısa bir hayat ve bizler. Hayatımıza ekten ''kader'' kavramı ise biz unutsak da öylece tepemizde duruyor. Ansızın ortaya çıkan şeylerde hatırlıyoruz çoğu zaman. Başta hastalık ve ölüm...

İşte böyle bir durumda insan hayattan ve insana sunduğu her şeyden bir anda kendini çizgi dışında bulabiliyor. Böyle bir ruh halini bende babamın ağır hastalığının ilk günlerinde yaşadım.  Televizyonlardan ve uzaklardaki eş-dosttan duyduğumuz kanser hastalığı artık yuvamızda, yanı başımızdaydı...

Yaşanan sürecin ve ruh halinin ise kelimelerle tarifi ''maalesef'' yoktur. Sarıldığınız iki şeyden güç alabiliyorsunuz artık böyle bir zamanda. Rabbiniz ve dostlarınız!

Duaya kalan bir hastalık ve devam eden  hayat ile karşı karşıya olan aile...

Bugüne kadar hep yanımızda olup bundan sonrada samimi şekilde ailemize aile olan gerçek dost ve yakınlarımıza teşekkür ediyor Allah razı olsun demek istiyorum.

İlk satırlarımda da dile getirdiğim gibi ''kısa bir hayat ve tepemizde öylece duran kader''...

ve hayatın içindeki değerleri sembolik değil gerçek sayıp bilen değerli insanlarla devam eden bir hayat...



Gökhan KASARCI
www.gokhankasarci.com